analog girl in a digital world

Ik las net Marjan’s post over het filmpje van Sick figure op YouTube. Net als Marjan was ik gedegouteerd over het hele pro-anorexia platform dat YouTube op deze manier toelaat. Gelukkig zijn er voor elke pro-ana comment die er gegeven wordt, ook een heleboel mensen die een ietwat gezondere visie hebben, en bovendien worden er ook filmpjes gepost die eigenlijk de mythe van het slanke schoonheidsideaal willen doorbreken.

Ik denk dat dit gewoon aantoont dat alle aspecten van de wereld ook in de digitale wereld te vinden zijn. Misschien is SecondLife ooit als een soort utopische wereld van start gegaan… het resultaat ondertussen is wel wat anders. Wat kan je hier aan veranderen? Censuur lijkt me geen oplossing, en afschaffen al helemaal niet. Als de digitale werkelijkheid de “werkelijke” werkelijkheid blijkt te immiteren, dan is het in de eerste plaats in onze realiteit dat we moeten beginnen met problemen op te lossen….

Volgens De Morgen overleeft de kerstkaart de digitale revolutie: met een toename van 20 procent in 2006 aan meer verstuurde kaarten tegenover het jaar daarvoor en nog een hoger verwacht aantal voor dit jaar is de kerstkaart nog lang niet aan haar einde toe.

Prettige eindejaarsfeesten voor mijn mede-digicommers!

Ik vroeg me af of jullie lid zijn van een online community. De meesten hebben wel een Messenger account heb ik al opgevangen, maar wie heeft er een profiel op een netwerk website?

Ik stel me de vraag omdat de laatste jaren dit soort online communities in grote getalen is opgedoken en ik wel eens wou weten of dit fenomeen nu ingeburgerd is aan het geraken en ook omdat ik nieuwsgierig ben naar welk netwerk het populairst is in België.

Bedoeling van dit soort sites is dat je een account maakt met een eigen profiel waar je iets over je zelf vertelt en foto’s kan delen met anderen. Vervolgens moet je links maken naar je vrienden en kenissen die ook lid zijn van het netwerk en zo kom je -theoretisch althans- in contact met de hele wereld: een toepassing van de six degree of separation rule als je wil…

Momenteel zijn MySpace en Facebook de meest verspreide en bekende netwerken. En als je de titel van deze post googelt, zal je merken dat er een hevige discussie aan de gang is over welke community de beste is.

Een google tripje leverde me volgende conclusie op:

MySpace pro & cons:

+ “Hippe” artiesten zijn lid van het netwerk

+ Je kan -als je kennis hebt van html- je profiel helemaal zelf ontwerpen

- Teveel reclame, lelijk design

- Weinig privacy: iedereen die lid is kan je profiel bekijken en je berichten sturen.

Facebook pro &cons

+ Uniform design (hoewel dit door tegenstander dan weer als – wordt beschouwd)

+ Meer privacy

+ Geen storende reclames

- Minder creatief

- Braver

Wat vinden de gebruikersexperten onder jullie?

Zelf ben ik onder de sociale druk van klasgenoten bezweken en ben ik nu de eigenaar van een -saai- Facebook profiel. Wie doet mee?

Afgelopen zomer was ik nog druk bezig met mijn thesis. Ik moest dus vaak mijn e-mailadres van de UA checken om in contact te blijven met mijn promotor. Het was in die mailbox dat ik op een dag een bericht vond met als onderwerp “Overlijden klasgenoot X”. Ik kan niet beschrijven wat er door mij heen ging toen ik alleen nog maar het onderwerp las. Gepanikeerd opende ik de e-mail en las het bericht van het secretariaat: dat ze niet de adressen van iedereen in ons jaar hadden om de rouwbrief van onze klasgenoot naar op te sturen, dat ze dan maar de rouwbrief in attachment hadden rondgestuurd en uiteraard ook dat ze diep bedroefd waren.

Ik weet niet wat ik hallucinanter vond; een brief over zo’n erge gebeurtenis tussen banale e-mails te vinden of het volgende:

dat onder aan de rouwbrief stond: Condoleren via www.van-dael.be

Niet wetende wat ik me daar bij moest voorstellen, ging ik naar de site. Het bleek om een uitvaartzorg te Sint-Niklaas te gaan, waar men niet alleen een uitvaartverzekering kan afsluiten maar ook online kan condoleren. Het is heel simpel: klik op “condoleren” en je komt een lijst tegen met de namen van overledenen; klik dan weer verder en je kan -online- een bericht van medeleven sturen naar hun naasten!

Ik weet niet wat jullie reactie zou zijn, maar nog half in paniek ben ik naar de papier- en kaartjeswinkel gerend en ik heb me beziggehouden met een brief te sturen naar de ouders van mijn klasgenoot. Een ouderwetse brief geschreven met een ouderwetse vulpen, verzonden met een ouderwetse postzegel. Want ik bedacht me dat als ik een dierbare zou verliezen, ik nooit maar dan ook nooit e-mails met als onderwerp “Innige deelneming” zou willen ontvangen!

Welkom digitale communicatievoerders : )

na veel gesukkel met WinSCP heb ik maar besloten om een gewone account aan te maken via wordpress.com (sorry professor Leijten!)

als dit nog niet genoeg zou zeggen over mijn technische kunnen, dan doet de titel van mijn blog er nog een schepje boven op … op vele vlakken ben ik inderdaad nog steeds analoog bezig (fotografie, tv, communicatie soms…)

maar denk nu niet dat ik retro wil zijn of mij “ARIA”-gewijs verzet tegen al wat nieuw is: ik doe mijn best om bij te benen en op deze blog kunnen jullie mijn bijhorende digitale avonturen volgen!

enjoy!

P.S. credits voor de titel van mijn blog gaan naar Erykah Badu, de enige echte analog girl in a digital world